Mijn site

Mijn gekochte souvenirs; Voor mijn zussen, Jelte en Tinne, een ketting met hun namen in het Arabisch. Voor mijn vader, 3kleine tagins, en 1 tagin van middelmatige grootte en 4 recepten voor het koken in een tagin. Voor mijn moeder een mooie rode sjaal. Voor mijn broer, heb ik een marokkaans mes gekocht. En dan voor mijn eigen heb ik nog een riem gekocht, een Marokkaans t-shirt, 2 theeglaasjes, en een derbouka (kan je vergelijken met een djembé en is in het metaal), en ook nog 3sleutelhangers. En dan heb ik ook nog Marokkaanse koekjes gekocht voor ons allemaal en voor tante Ann en nonkel Wim. Ik denk dat dat het ongeveer is.

Normaal zou dit de plaats zijn waar we naartoe zouden gaan maar er waren verschillende reden waarom we toch niet gegaan zijn. 1) Er zouden veel schorpioenen zijn alhoewel ik er dit weekend geen gezien heb. 2) Geen gsmverbinding. 3) Het is er zee rwarm, maar dan werken we gewoon niet in de nammidag maar de voornaamste reden is denk ik dat er al een groep zit. Deze groep is niet van de bouworde. Dit zijn dus de redenen waarom we niet gegaan zijn.

Over Imouzzer; De weg naar Imouzzer is bochtig en loopt zowel langs kale heuvels als groene oasen. De weg loopt langs een rivierbedding die werd ingenomen door oleanderbomen en biedt vanaf het 2de gedeelte een mooi uitzicht over de vallei en de omliggende bergen. Kleine en schilderachtige dorpjes.

Tochnt naar de watervallen. De wandeling in het bos is aangenaam maar hypertoeristisch. Om de haverklap probeert iemand je fossielen of ammonieten aan te smeren. De groete waterval heet, La Voile de la Marriée(.de bruidssluier) en krijgt alleen water in het regenseizoe, vooral in januari en februari. Er zijn duikers die van een hoge rots springen en je daarna een dirham vraagt maar negeer die dan maar.

We sliepen in hotel Issafen.

De oorsponkelijke leefwijze van de bevolking van de Maghreb is vooral te vinden in hoogommuurde, kleurrijke medina's van de traditionele Arabische staden. In de wirwar van straatjes van de meer dan duizend jaar oude medina's gaan cultturhistorische juweeltjes van de Arabische traditie schuil; culturele hoogtepunten van het land zijn de mausolea, medersa's,moskeeën, fonteinen, paleizen, en villa's.Door de snelle bevolking en de trek van het platteland naar de stad zijn de witte, roodbruine muren in middels opengebarsten. Erbuiten ontstaan nieuwe woonwijken in een moderne bouwsteil.

De Medina van Agadir; Elke dag open van 8h-17h30. Toegang; 40Dirham, 4€. Dit is slechts een reconstructie, maar de traditionele architectuur werd tot in de kleinste details nagebootst.Je kunt door de soms overdekte steegjes met hun vele winkeltjes kuieren. Dit kleine dorp, gebouwd binnen een omheining,omvat een honderdtalateliers, café's en restaurants. De projectontwikkelaars, een Italiaans kunstenaarsechtpaar,wilde hiermee de ambachtslui helpen met het behoud van hun traditionele technieken. Interessant ondanks de busladingen toeristen. Klein restaurant dat s'middags open is.